دوست داشتم مثلا توی جلسات پشت پرده مربوط به تعیین خط مشی شرکت های مطرح شرکت می کردم. خیلی دوست دارم بدونم توی این جلسات چی می گذره. چند وقت پیش خط مشی شرکت خودمون رو برای چند تا تازه کار فاش کردم و کلی براشون مفید بود.

یه کار دیگه ای هم که دوست داشتم بکنم اینه که یه جوری به افسانه بایگان می گفتم بازی اش خیلی بده یه جوری که بهش بر نخوره. نامرئی بودن در این مورد مفید بود!
…

یه مساله جالبی که به نظرم رسید اینه که طبق نظریه کوانتوم کیفیت رخداد بستگی زیادی به مشاهده گر داره. مثال بارزی که توی کتاب های نظریه شعور دکتر مسعود ناصری اومده اینه که ناظم سخت گیر هیچ وقت یک کلاس رو شلوغ نمی ببینه. برای همین اگر ناظم مدرسه نامرئی بشه ممکنه دیدش نسبت به خیلی مسائل از ابتدای زندگی تا انتهاش تغییر کنه. (که می شد به این بگیم نظریه آنتی شعور من …)

حضور ما توی هر اتفاقی اون اتفاق رو تحت تاثیر قرار می ده، اگر نامرئی می شدیم شاید در مورد هر اتفاقی بهتر می تونستیم تصمیم بگیریم و دیدمون رو نسبت به خودمون و آدم های دیگه و اتفاقات دور و برمون تغییر بدیم. یا مثال بامزه ترش به نظرم اینه که کسی که از حیوونات بدش می آد ممکنه با حضور نامحسوس کنارشون عاشق اونها بشه، چون اصولا حیوانات حس آدمیزاد رو نسبت به خودشون زود جذب می کنند و اگر آدم حس خوبی نسبت بهشون نداشته باشه بد بازی اش می دن!

یا یه مثلا دیگه اینکه من امروز یک ایمیل گرفتم از یکی از استادای دوره لیسانسم. اولش رو که باز کردم نوشته بود Dear Felani و Miss و Ms نذاشته بود بهم برخورد، بعد متوجه شدم که دکتر می خواسته به یه نفری ایمیل بزنه هم فامیل من و اتفاقا اون طرف آقا است. نتیجه گرفتم که این آقای دکتر در برخورد با آقایون خیلی مودب نیستند، و عمرا ممکن بود در طول زندگی ام این قضیه رو درک کنم.

مثلا بود دیگه! هر نظریه جدیدی اولش از مثلا های اینجوری استارت خورده دیگه : d !

- – -

مرسی آورای عزیز به خاطر دعوتت. همه موارد جالب و قابل حدس رو خودت کامل نوشته بودی منم سورئالش کردم که دیگه تکراری نباشه!!