توافق کردیم و تشکل کارگری از هم پاشید. فقط خاطره اش و تجربه اش برامون موند… و البته اون روی سکه برای همه هویدا شد.

مرضی جان فکر کنم اون چیزی که باید، خورد شد، مثل اعتبار پوشالی، مثل روزمرگی ماها، یه چیزای دیگه ای هم شکفته شد! مثل عزت نفس ماها، و شاید شکوفه لبخند اون امپریالست زورگو قدرنشناس!

- – -

در حاشیه این مسائل، امروز یه احوال پرسی اس ام اسی داشتم:

“Chetori che”!!

بعله! احوال che رو از من گرفتن. راستش سحر جان che مون من نبودم، اما اگه یکمی بگذره و ببینن که من کماکان به صورت خودجوش به اعتصابم ادامه دادم و چهارشنبه های رویایی توی دانشگاه حاضری می زنم، اونوقت شاید شدم che جمعمون!

- – -

روح این مرد بزرگ شاد.

بعد از پست: بله کتی جان، تشکل کارگری مون در اوج غرور و اقتدار و سعه صدر به اون چیزی که می خواست رسید و خیل عظیمی رو هم به اون چیزی که می خواستند رسوند، بعدش جلوی قانون سر خم کرد! باشد که یاد و یادواره ۱۲ نفر از اعضای این ائتلاف تا سالیان سال در یاد و خاطره همشون باقی بمونه و دیگه دیر حقوق ندن!

نهضت ادامه دارد؟

جنبشمون رسما تبدیل به یک جنبش سوسیال دموکرات شده. یه جورایی مرگ بر امپریالیست زورگو!

رفقا! درود بر روح وسیع ما!

- – -

ما در اعتراض به یه چیزی، یه جایی در مورد انجام یه کاری به صورت خودجوش اعتصاب کردیم. یه کار گروهی تمام عیار، در جهت حفظ منافع.

فردا قراره به سان احزاب کارگری دور هم جمع بشیم تا ببینیم اعتصابمون چه جوری باید ادامه پیدا کنه. و سیستم های امنیت … در صدد بر اومدند تا این تشکل به نتیجه اش نرسه. کلی مشهور شدیم! از اون شهرت ها که دلت می خواد سر به تن طرفدارای ترسوت نباشه.

من از یک طرف به شدت هیجان زدم و از طرف دیگه مضطرب. تا حالا همیشه سعی کردم خوب رفتار کنم. اما فردا باید درست رفتار کنم.
فردا روز ایستادگیه! روز مقاومت!

شلوغش کردم! اما انصافا اگه جای من بودید و آرامشتون خیلی براتون مهم بود توی یه همچین شرایطی مضطرب نمی شدید؟

- – -

فردا یا یه چیزی خورد می شه یا یه چیزی می شکفه!