داریم می ریم زنجون
نوشتنم می آد ناجور.
گاهی باید یادمون بیاد که همه آدما همیشه همونین که بودن. اما همه از یه جنسیم. کسی از کسی برتر نیست. همه آدم ها سوای تمام پارامترهاشون هویتی دارن به اسم انسان بودن. با احساسات و عواطفی که فقط روی زمینه که بهش پاسخ داده می شه. نه توی آسمونا، روی ابرا.
- - -
جمله جالبی داره آنا گاوالدا که: «به آدمهایی که زندگی احساسی برایشان درجه دوم اهمیت قرار دارد، بهگونهای رشک میبرم، آنان شاهان این دنیایند، شاهانی رویین تن.»
نمی دونم چقدر به این جمله اعتقاد دارید. اما خود این خانم کتابی نوشت با عنوان «دوست داشتم کسی جایی منتظرم باشد». محال بود کسی این کتاب رو توی دست من ببینه و علاقمند به خوندنش نباشه. کما اینکه کتاب محبوبم الان دست خودم نیست. و همونطور که اخیانا شما رو هم وسوسه کرده تا این کتاب رو بخونید. داستان های این کتاب به قدری آرامش بخش اند که حتی فاجعه ای هم که برای دو تا نوجوون توی داستانهاش پیش می آد هم بدون دغدغه شما رو سر ذوق می آره.
این چیزی نیست جز جسارت رو به رو شدن با احساس آدم ها.
- - -
والا می دونن خیلیا، من حرکات موزونم خوب نیست! منتهی به شدت قبول دارم که برای روحیه انسان بیشتر از یه خروار کتاب و توصیه روانشناسی و ده تا جلسه روان درمانی اثر بخشه. گاهی که من یا برادرم خیلی درگیر زندگی می شیم، برادرم یه بزن و بکوب کوچیک راه می اندازه و من بی استعداد رو ترغیب می کنه تا اینکه حرکات من از نامیزونی به میزونی برسه و از حرکات موزون من هم کلی عکس و فیلم بگیره که دلم نشکنه، بعد هم هیچ کدومو نشون خودم نمی ده D:. خودم می فهمم که این همه کتاب روانشناسی که من خوندم و سیستم های خبره ای که در امر روانکاوی دارم رو می تونم با یه ساعت رقص و خوشی عوض کنم!
کتابی داره کوئلیو به همین مضمون. دخترکی که با حرکات موزون یه مملکت رو بهم می ریزه: «ساحره پورتوبلو». یه چیزی نوشتم در باره اش. فرصت نشد پابلیش کنم. انشالا بعدا.
- - -
با مهرنوش و هدیه داریم می ریم زنجان. مامان اینا خورد خورد طوری که نگران نشم ازم می پرسن خوب حالا با چی می رید؟ چند نفرید؟ ماشینشون مطمئنه؟
حالا خلاصه خودمم ترسیدم نکنه… اونجا هوا بد باشه و بارون بیاد و این سیستما. حلال کنید دیگه! D:
- - -
نوشتم بلکه یک کمی سر حال شیم. علی الله. شما هم دست به کار شید یه چیز شاد بنویسید دلمون باز شه.
- - -
لینک های مرتبط:
موضوعات: خودمونی | تاریخ: ۲۸ فروردین ۸۷
نوشتن نظر