گيس گلابتون

چند روز پیش استاد پروژه ام بعد کلاس گفت خانم فلانی کارتون دارم یه سر بیاین پیش من. دوباره و سه باره، با جدیت تکرار کرد. مطمئن بودم به خاطر نمره نه چندان جالبیه که از درس ترم پیشش گرفتم. احیانا دکتر بعد اینکه برگه ها رو صحیح کرده جا خورده که دانشجوی خودش عجب برگه ای تحویل داده! خدا خدا کردم ازم نپرسه چرا. بگم چی آخه؟ من زیادی حساسم، قبل امتحان با کسی حرفم شده و ورقه رو بد دادم؟ نمی خنده بهم؟ چی بگم دیگه؟ تمرکز نداشتم؟ چه حرفا، دکتر که نمی پرسه چرا بد دادی!

رفتم توی اتاقش. دکتر با خوشرویی گفت خانم فلانی من از برگه تون چیزی نفهمیدم بیا و توضیح بده هر سوال رو چی نوشتی! تا اینجاش خدا رو شکر کردم که بازخواست نشدم. فقط موند آبروی رفته که باید از لابه لای سوالای برگه جمعش می کردم. برگه رو دستم گرفتم و یه نگاهی به سوالا کردم و .. به دکتر حق دادم که چیزی نفهمه. هیچ کدوم از سوالا الف و ب نداشت. تصمیم گیری در مورد اینکه کدوم قسمت سوال رو کجا نوشتم رو گذاشته بودم به عهده مصحح! طبق گفته دکتر توضیح هر سوال رو توی صفحه اول برگه نوشتم. «سوال ۲ قسمت ب رو پایین صفحه نوشتم … به سوال ۱ جواب ندادم … سوال ۶ رو خودتون سر جلسه فرمودید فلان بخش رو بنویسیم منم همونو نوشتم … !»

برگه رو به دکتر دادم. دکتر انتظار داشت من اعتراض داده باشم. دید که نه، من به بازخواستِ نشده ام تو صفحه اول برگه جواب دادم!:D

موضوعات: خودمونی | تاریخ: ۲۶ فروردین ۸۷