Posted by: زهرا on: ۱۵ مرداد ۱۳۸۶
رئالیسم به صورت جامع و کلی به مفهوم حقیقت، واقعیت و وجود مسلم، و نیز نفی تخیلات و امور ناممکن و غیر عملی است. واژه ی «رئالیسم» در هنرهایی نظیر نقاشی، ادبیات و فلسفه، همچنین در مسایلی نظیر ارتباطات بین الملل مطرح می شود.
در هنر نقاشی، رئالیسم به معنای نمایش اشیا و موضوعات به صورت طبیعی است، به گونه ای که نقاش تخیل و ابتکار عمل خود را در نحوه پیاده کردن آن موضوع دخالت ندهد و هر موضوع به همان گونه که در دنیای خارج دیده می شود در نقاشی به نمایش در می آید. این سبک نقاشی در اواسط قرن نوزدهم در فرانسه رواج پیدا کرد. در حقیقت به عنوان شاخه ای فرعی از سبک رومانتی سیزم (Romanticism) بود که با این ایده که می خواست نمایش دقیقی از زندگی روزمره را نمایش دهد از آن جدا شده و خود به یک سبک (Movement) در هنر نقاشی بدل شد.
از نقاشان دوره ی اول این سبک می توان به نقاشان فرانسوی:Jean-Baptiste-Camille Corot (از ۱۷۹۶ تا ۱۸۷۵) و Jean Francois Millet (از ۱۸۲۴تا ۱۸۷۵) اشاره کرد.
![]()
1864 / رنگ روغن روی بوم / ۸۱*۱۰۱ سانتیمتر
![]()
1869 / رنگ روغن روی بوم / ۲۱*۱۴ اینچ
(سایر نقاشان این سبک: http://en.wikipedia.org/wiki/Category:Realism_painters)
این سبک نقاشی تا دهه ی ۱۹۶۰ طرفداران زیادی داشت، و از این سال ها به بعد دیگر از رسته ی گرایشات مطرح در نقاشی حذف شد و از آن نامی در میان نبود. تا این که توسط «رئالیسم نو» (New Realism) دوباره حیات خود را باز یافت.
- – -
منابع:
- – -
حق درج و اقتباس مطلب با ذکر منبع مجاز است.
1 | گیس گلابتون » در باب تحولات نقاشی
اردیبهشت ۹م, ۱۳۸۷ at ۱۲:۳۱ ق.ظ
[...] نقاشی، با کمی دقت می توان دریافت که هنرمندان سبک های واقع گرا مزدور و جیره خور دنیای فئودال بوده اند، دنیایی [...]