- بعضی از آدم ها دلشون می خواد به فردا مطمئن بشند، که فردا هم روزیه مثل باقی روزها. این آدم ها قصد تغییر ندارند.
- بعضی ها دلشون می خواد به فردا امیدوار باشند، تا مطمئن بشند که اگر زمین بخورند یکی دستشون رو می گیره و بلندشون می کنه. این آدم ها به پشتوانه اطرافیانشون پیش می رند و سعی می کنند خودشون رو به سطح نرمال جامعه نزدیک کنند.
- بعضی هام دلشون می خواد به فردا امیدوار باشند، طوری که مطمئن باشند بقیه هم مثل اونها از فردا مطمئن نیستند. این آدم ها به پشتوانه خودشون و اعتقاداتشون جلو می رند و دوست دارند که دور و برشون از آدم منفی نگر و بدبین خالی باشه.

- - -

- آدم ها دسته اول کمی تا قسمتی بازنده اند.

- آدم های دسته دوم زندگی روتین و ساکت و آرومی دارند، آدم های هستند برون گرا، همراه با شادی و غم دسته جمعی. روشی که در پیش گرفتند دور از هیجان غیر قابل پیش بینی و غالبا امیدوار کننده است اما تخیل در زندگی شون چندان نمودی نداره. از اینکه از این دایره خارج بشند واهمه دارند، چون از عکس العملشون مطمئن نیستند.

- آدم های دسته سوم خیلی رفتار نرمالی ندارند اما دوست دارند سیاستمدار، هنرمند یا نظریه پرداز مشهوری بشند. زندگی پر فراز و نشیبی و توام با ریسکی دارند، که همراه با از دست دادن ها یا به دست آوردن های مکرره، و از همین رو به شخصیت و رفتارهاشون احاطه کامل دارند و می شه گفت انسان های کاملی هستند. اهل باج دادن نیستند، به پشت سرشون و زیر دستشون نگاه نمی کنند ولی انسان های مسئولیت پذیری هستند. تعریفی که از اخلاق و وجدان دارند کاملا شخصیه، به همن دلیل نزدیک شدن بهشون بسیار دشوار و پرهزینه است، در مقابل تنها چیزی که سر خم می کنند اینه که همونطور که هستند پذیرفته بشند و بزرگترین دشمنشون ترس، شک و غروره.

این دسته اگر تحمل سختی ها رو نداشته باشند و یا اینکه از تنها موندن می ترسند بهتره خودشون رو به دسته دوم نزدیک تر کنند، با این هزینه که کمی از خلاقیتشون صرفه نظر کنند.

- - -

حق درج و اقتباس مطلب با ذکر منبع مجاز است.