یه مدتیه هی دلم می خواد اینجا رو برگردونم به شرایط قبلش. بچه های علم و صنعت، دوستای قدیم و جدید موافقید؟

کامنت دونتی اش رو هم راه بندازم. یه سالی هست طفلکی داره خاک می خوره.

- – -

عمر نوشتن من چند وقت دیگه می شه شش سال. از همون اولا یه اکیپ بامزه بودیم که به زوال رفت. فقط دوتامون موندیم که اون دوستم هم مث من مدتیه درست و حسابی نمی نویسه و دنبال بهونه ام که تشویقش کنم به نوشتن. بچه های دانشکده یکی یکی بهمون اضافه شدن یا ماها بهشون اضافه شدیم و بعد هم بچه های دوست داشتنی و خونگرم جمع وردپرس (رو سرور وردپرس که باشی هر کس پست بزنه متوجه می شی) و خلاصه دوستای موندگار وبلاگی دیگه . .. خلاصه وب نوشتن کلی هیجان انگیز بود.

از وقتی مجبوری موقع نوشتن از هزار و یک فیلتر عجیب و غریب بگذری نوشتن هم سخت شده. آدمهایی هستند که نوشته هات رو بی قضاوت می خونند. کلی هم نازن کلی هم باهاشون خوش می گذره.