اگه بخوام از بحث قبل نتیجه بگیرم باید بگم که:

راه اول راه مطمئنیه. اما به درد آدم های ریسکی نمی خوره.

راه دوم و سوم روش آدم های متمدنه، اما اگر طرف مقابل (صاحبخونه) آدم مطمئنی نبود و یا فرض می کرد که همه مهموناش به روش شماره ۴ می آن مهمونی خونه اش، چه بهتر که هرگز مهمونش نشید چون ملکه انگلیس هم که باشید هیچ پیش بینی بهتری غیر از اون نیمروی سوخته برای شما نخواهد داشت و این برای هر دو طرف اصلا مطبوع نیست! باید خودتون رو به همون اندازه کوچک و حقیر کنید و راه برگشتی هم ندارید. به واسطه اون نیمروی سوخته هم مدیونش شدید! باید شش تا مهمونی مجلل پس بدید تا بی حساب شید. تازه باز هم بهش بدهکارید! آقاجون گروه خونی تون به هم نمی خوره. خلاص!

راه آخر رو هم اگر برید که … چیزی جز اون نیمروی سوخته نصیبتون نخواهد شد.

- - -

البته همه اینا بستگی به طرف شما داره. از یک طرف این احتمال رو می شه داد که طرف نسبت به رابطه اش با شما احساس امنیت نمی کنه و تنها روش دفاعی برای اون یه جورایی حضور اون سگه است. در اینصورت باز هم می شه نتیجه گرفت که راه اول خیلی بهتر جواب می ده چون اگه واقعا این حس عدم امنیت یک سو تفاهم بوده باشه از طرف خود طرف مقابل یه جوری حل می شه. اگرر که نه، چیزی از دست ندادید. نه شرافت رو نه مهمونی رو و نه یه دوست خوب رو.

اما راه اول راه آدم های شاد نیست. اصولا راه اول آدم رو به مرز افسردگی می رسونه.

- - -

مرسی که توی بحث با من پیش رفتید و خوشحالم که آدم های دور و برم آدم های شاد و متمدنی هستند! بی تعارف!